Tüm yaşadıklarımdan şunu anladım. Geçmişte olanlarda takılı kalmak bugünü de yarını da kaçırmak için davetiye. O biletleri kimseye vermemek lazım. Hayat kıymetli ve ben de öyle, herkes gibi. Sorunu bul. Çöz yada etkisiz hale getir. Mümkünse bunu en kısa sürede yap. Yaparken duygularını biraz izne ayır. Bugün de senindir. Gelecekte.

Saçıma Kına Yakmaya Nasıl Karar Verdim…

Originally posted on tam benlik seyler:
Bugün yatarken sadece mor soğanı hatırladım. Gülsem mi bilemedim ağlasam mı??? 2021 son çeyrekteyiz ve 2019 marttan beri kör olası covid ve pandemi sürecindeyiz. Hatta ülkecek ciddi ekonomik gerçeklikler de tüm bu efsane sürece eşlik ediyor. Biz de bu dönemi, pandemiyi herkesin yaptığı ve olması gerektiği gibi evimizde geçirirken……

Sen toprağın altındaki sıradan bir çekirdeksin

Üzerindeki toprağı atmaya karar verene kadar, meyve verme ihtimalini oluşturamazsın.  Güneşle buluşman için cesaret etmen gerekir.  Sen toprağın altındaki sıradan bir çekirdeksin.  Kabuğunu kırmayı başaramazsan bir çekirdek olarak çürüyüp gideceksin.  Dışarı çıkmak için içeri gideceksin. Özüne bak her şeyi göreceksin.  Gördükçe kendini yeşertecek hatta meyve vereceksin.

Bir daha düşünmek ister misin??

Kahkaham da, göz yaşım da hazırda bekler hep.  His dediğin şey derinlere inmek ve oralarda bir duyguya karşılık gelmektir.  Sen bana bir taş fırlatırsın ve ben kafamı yana çektiğim anda kulağımdan vızıldayarak bir rüzgar geçer.  Korkusu kalır.  Adımı söylerse sesi, karşıma geçerse yüzü, dokunursa izi… Sen bana nasıl temas edersen et bende bir şeyler bırakırsın…

İçime kurt düşmüştü çünkü ben de organiktim

İçime kurt düşmüştü, çünkü ben de organiktim. Farkettiğimde kocaman bir boşluk vardı içimde artık. Kurdu attım kendim girdim içeri yattım. Kendimi … İçime kurt düşmüştü çünkü ben de organiktim

Ağaçtaki uçmak isteyen köpek

Her şey sadece bilmekle alakalıydı. Anlamakla. Bir şeyler olduğunu hissedip üzerine gitmekle. Çünkü tekamül bunu gerektiriyordu. Kendini gerçekleştirmeyi. Neden sadece akıldan yada neden sadece duygudan oluşmuyorduk. Bir harman yeriydik. Yaratılışımız kusursuz fakat işleyişimiz süper hatalı devam ediyorduk yaşamaya.  Bildiğimizi sandığımız bir çok şey hakkında fikrimiz bile yoktu aslında. Kendimizi tanımıyorduk. Çevremizi tanıdığımızı sanıyorduk. Ve karşımızdaki…

Aynı Gökyüzünün Çocukları

Saniyeler aynı ritmi vuruyorken, aynı gökyüzünün çocukları olarak ne çok farklıydık. Bizi birbirimize ne çok şey bağlıyordu. Ve ne çok şey farklıydı birbirinden. Aslında aynıydı acılarımız, fakat çok ta başka başkaydı. Kalplerimiz acıları hissediyordu… Aynı sevinebildiği gibi her birimiz için güzel olana. Bir dalganın yükselen ve alçalan uçları gibiydi ruhlarımız. Birimiz taşarken birimiz sahile vuruyordu,…

Bir illüzyon gibi…

Nasıl bir ağrı sancı, şişkinlik anlatmak zor. Ruhumda yara neyin habercisi? Anlatamıyorum, anlatamıyorum. İçimde bir yerlerde benden bir tane daha ama daha delisi. Kim bilir kim anlar yada anlamaz, gizli saklı tüm hazinesi. Neredeyim… Gözlerim mi görüyor bilmek zor. Rüyada mıyım hangisi?? Bir illüzyon sanki hepsi. Bir sahne sonu sesi ve gerçeğe dönüş hikayesi bekliyor…

İçime kurt düşmüştü çünkü ben de organiktim

İçime kurt düşmüştü, çünkü ben de organiktim. Farkettiğimde kocaman bir boşluk vardı içimde artık. Kurdu attım kendim girdim içeri yattım. Kendimi kendim kucakladım. Bir de kendime içeriden baktım.

Her yerde güzel ve nerede özelsin??

Bazı şeyler sadece güzeldir. Güneşin altında usul usul dursa da , rüzgarda deli gibi dönse de…. Hep güzeldir. Sadece en uygun ikliminde verimlidir. Kiminin ki güneştir, kiminin ki gece, kiminin rüzgar sadece. Senin iklimin ne? HER YERDE GÜZEL VE NEREDE ÖZELSİN??