Oldum olası kimyayı çok sevdim. Çünkü bana mantıklı çıkarımlar sundu. Hiç bir varlık kaybolamıyordu mesela ama form değiştirebiliyordu. Hayal gücünle harmanlayabileceğin bir ortam veriyordu aslında. Basitçe su kayboluyor buhar oluyordu ama kağıt yanınca mürekkebinde sayfanın da külleri yanan kağıt kadar etmiyordu. Aradaki kayıp neydi. Aradaki fark kokladığın havadaki kokuydu, kendi jargonunda gazdı. Yok oluş gerçek anlamda yokken insanın yok oluştan bunca korkması peki. Karşısına çıkacak farklı formlardaki kendinden miydi. Bu kadar kirli miydi sözleri yada eylemleri…….

One Comment Kendi yorumunu ekle

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s